สุดยอดนักเกรียนมอปลาย

 "จตุจักร"  เป็นคำที่ผมได้ยินและจำความได้มาตั้งแต่เด็กๆ ว่าเป็นที่ๆหนึ่งที่ขายของกัน

"ไปซื้อที่จตุจักรซิ"  ผมได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ (ผมรู้จักแต่จตุจักรขอนแก่น)

เมื่อก่อนผมไม่รู้ว่าจตุจักรมีอะไรบ้าง

แต่ที่แน่ๆ  

ผมรู้ว่า   มีสัตว์ขายที่จตุจักร

และผมก็เข้าใจผิดมาตั้งแต่เด็กว่า จตุจักรจะมีสัตว์ป่าขายกันเหมือนสัตว์เลี้ยง และผมก็รู้อะไรเกี่ยวกับจัตุจักรแค่นั้นจริงๆ

...

"จะไปจริงเหรอ จตุจักร ร้อนนะ" พี่สาวผมพูดกับผมว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยวที่ไหนดี เพราะตอนนี้ผมอยู่ที่กรุงเทพแล้ว  เมืองที่ผมไม่คุ้นเคย ผมมาเที่ยวไม่กี่วันก็อยากกลับแล้ว เมื่อวันก่อนไปเที่ยวที่ดรีมเวิลทำเอาเมื่อยสุดๆเลย

"มันร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ" ผมถาม

"แกไม่เคยไปเหรอ??" 

"ไม่!!"

แล้วผมก็ได้ไปจตุจักรเช้าวันรุ่งขึ้น

...

ผมเห็นคนมากมาย เดินไปเดินมา แถวๆที่มีรั้วกั้น ภายในรั้วมีซุ้มอะไรไม่รู้มากมาย สงสัยเป็นซุ้มขายของ...

ผมมาถึงจตุจักร แล้ว

เท้าเดินก้าวเข้าไป

"ร้อนสุดๆฮะ"   สุดๆไปเลย 

ไม่รู้คนขายของอยู่ได้ยังไง กัน

 ...

มีผม พี่สาว น้องชาย ไปกันสามคน   "เค้าอยู่กันได้ไงวะ" ผมบ่นกับพี่สาว

"เค้าก็อยู่ได้เนาะ " พี่สาวผมตอบแบบไม่รุ้เหมือนกัน

แต่รู้สึกพี่สาวผมจะร่าเริงกับความร้อนมากๆ เพราะอะไรหน่ะหรือ

เพราะของเยอะนะซิ   

ร้านแรก....

เลือกซะนาน ก็ได้ตัวที่เด่นที่สุดตัวเนี่ยแหละ 

ตอนนี้พี่สาวได้ของแล้ว ผมกับน้องชายยังไม่ถุกใจครับ

เดินกันต่อ.....

อีกร้าน..

ทายดูซิครับ  พี่สาวผมได้รองเท้าคู่ไหน   มีราวกว่าร้อยคู่ เพื่อเลือกคู่เดียว

"คู่ไหนดีแก" พี่สาวถามความเห็น

"แรมโบ้ว่ามันก็เหมือนกันหมดแหละ เลือกเอาซักคู่เถอะ  ร้อน!!"

 ...

แล้วพี่สาวก็ได้รองเท้าอีกคู่หนึ่ง  

เดินผ่านร้านพี่คนหนึ่ง เป็นร้านของมือสอง  เดินผ่านปั๊บ รู้เลย

"สูบบุหรี่ชัวร์"

เก็บหลักฐาน....

ระหว่างที่รอพี่สาวเลือกรองเท้าประมาณ 15 นาที (ถือว่ารอนานมากๆ) ก็ถ่ายรุปคนกรุงเทพช๊อบจตุจักรกันหน่อยยยยย...

เจ๊ขายร้องเท้าแกยืนดูพี่สาวผมเลือกรองเท้า

คิดในใจว่า "เมื่อไหรมันจะเลือกได้วะ กูจะได้กินก๋วยเตี๋ยวกูต่อ"

เดินต่อ....

 "วันหยุดคนเยอะจังวุ๊ยยยย"

ฝรั่งๆ.... (อยากได้เสื้อแต่ไม่กล้าเข้าไปดู ฝรั่งเยอะๆ)

เดินต่อๆ...

รู้สึกยังไงบ้างพี่โบ??

"ปล่อยให้คนอื่นเค้ารอแล้วยังมาบ่น"

หลังจากนั้นผมก็เดินไปเรื่อย หลงไปเรื่อยๆ

มือขวาถือกล้อง เดินถ่ายรุปไปเรื่อย

เหลือบไปเห็น ซุ้มหนึ่งเขียนว่า

"free information" ผมตรงดิ่งเข้าไปหา เพราะจะได้รับแผนที่จตุจักร จะได้ไม่เดินมั่ว

ผมไม่พูด เดินเข้าไปหาเธอคนนั้น ทำหน้าตาเป็นมิตรต่อเธอ

ผู้หญิงคนนั้นเห็นผม  เธอพูด

"้Hi!! Free Information,You are here...dspofiwemfdjvhgaoisfakdsnf" ผมฟังได้ศัพท์แค่เท่านี้ ผมจับใจความว่าเธอพูดว่า คุณอยู่ตรงนี้นะ พร้อมทั้งชี้ที่แผ่นที่ แล้วย้ายไปชี้ที่ป้ายข้างบนว่า ผมอยู่ที่ตำแหน่งหมายเลข  4 ของแผ่นที่ ผมยิ้ม(เพราะพูดอังกฤษไม่ออก) พยักหน้าให้  แล้วเดินจากไปพร้อมแผนที่ที่เธอยื่นให้

ก่อนที่ผมจะเดินผ่านไป ผมได้ยินเธอพูดกับคนอื่น เป็นภาษา "ไทย!!"

อ้าววววววว!!....คนไทยหรือนี้  แล้วมาพูดฝรั่งกับกูทำไมมมมมมมมมมมมมหล่ะ

ผมงงครับ  ...

หึยยยย...หรือเค้าคิดว่าผมไม่ใช่คนไทย   เห็นเดินถือกล้องเหมือนนักท่องเที่ยว เลยไม่รู้ว่าผมคนไทย

แล้วเค้าเห็นว่าผมเป็นคนอะไรหล่ะ????

 ....

เดินไปหาพี่สาวกับน้องชาย เล่าให้ฟัง  ฮาเลย

"ทำไมแกไม่พูดอังกฤษใส่เลยหล่ะ"  พี่สาวยังมาแนะอีก

เดินต่อไป  เห็นอะไรๆ วับๆ วิบๆ  ถ่ายเก็บไว้หน่อย

หลอกเด็กกกกกก..!!! (แต่ถ่ายสวย )

ช่วงเย็นๆ เห็นผู้คนมากมายมาหาทุนการศึกษา สร้างรายได้ให้ตัวเอง

เยอะแยะครับ...

 สนับสนุนน้องเค้าครับบบบ

ตัวอะไร ????

ไทบ้านเดียวกันครับน้องงงง...

ดูผิวน้องเค้าก็รู้แล้วว่า เป็นเด็กจตุจักร...^^

 สุดยอดครับพี่...^^

 มีความสามารถก็แสดงมันออกมา...ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์   สนับสนุนครับ..

สรุปผลการเดินจตุจักร

พี่สาว : ร้องเท้า เสื้อ กระเป๋า ฯลฯ

น้องชาย : ซีดีเพลง เสื้อ..

ผม :  ไม่ได้อะไรเลย  (มัวแต่ถ่ายรุป)

 จตุจักร.......  ที่ที่คนต่างจังหวัดควรมาซักครั้งดูนะครับบบบบบ....(ร้อนหน่อยทนเอาาาน้า)