สุดยอดนักเกรียนมอปลาย

เข้ามาครับ เข้ามา

วันนี้ผมมีนิทานมาเล่าให้ฟัง

เรื่อง "ม้าลายสาวกับนางนวลหนุ่ม" เคยฟังมั้ยครับ

ถ้ายัง  เขยิบเข้ามาฟังใกล้ๆครับ ....

เรื่องนี้มีอยู่ว่า..

.

   กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่าของผมเลยครับ เรื่องนี้ผมเพิ่งฟังจากคุณยายของผมเองครับ

มีม้าลายสาวตัวหนึ่งแอบชอบนกนางนวลหนุ่มชื่อ "โจนาทาน" จากการฟังเรื่องราวกับพ่อเฒ่าจระเข้ เธอก็หลงรักเขาทันที

เธอไฝ่ฝันอยากเป็นนก เธออยากตีปีก แล้วบินขึ้นท้องฟ้าอย่าง"อิศระ"

ยิ่งพอม้าลายสาวรู้เรื่องว่า "นกนางนวลหนุ่มมีความฝันว่าจะบินขึ้นให้ไปถึงดวงอาทิตย์" เท่านั้น เธอก็ใจละลาย

ม้าลายตัดสินใจออกเดินทางมาริมชายทะเล เพือเฝ่ามองนกนางนวลหนุ่ม ซึ่งเห็นได้ไม่ยาก

นกนางนวลตัวอื่นๆโฉบบิน แนวนอนไปมา แต่"โจนาทาน" บินในแนวดิ่งขึ้นลง

เช้าถึงสาย โจนาทานจะออกบินอบอุ่นร่างกาย ซ้อมบินกลับไปกลับมา พอตะวันเริ่มเที่ยง เขาก็จะรวบรวมพลัง กระพือปีก บินเข้าหาดวงอาทิตย์

เขาทำแบบนี้ทุกๆวัน และบันทึกสถิติ ไว้เพื่อปรับปรุงการบินครั้งต่อไปเรื่อยๆ

จากวันนั้น เมื่อโจนาทานกลับมาที่พื้น จะมีอาหารวางเอาไว้ มากบ้าง น้อยบ้าง ซึ่งอาหารที่นำมาคืออาหารที่ม้าลายสาวหามานั่นเอง ทำให้นางนวลหนุ่มมีแรงบินสูงไปเรื่อยๆ

โจนาทานเริ่มอยากรู้ว่าครัยเป็นคนเอาอาหารมาให้ตนเสมอ  เขาอยากเห็นผู้ที่นำอาหารมาให้ หวังเพื่อแค่ขอบคุณเท่านั้น

เข้าแกล้งออกบิน ความจริงหลบอยู่ที่พุ่มไม้

ไม่นาน ม้าลายก็นำอาหารมาถึงที่ นกนางนวลก็ปรกากฎตัว และกล่าวคำ"ขอบคุณ"

ทำเอาลายขาวดำที่ใบหน้าของเธอกลับกลายเป็นลายขาวแดงด้วยความเขินอาย

วันต่อมาเรื่อยๆ นกนางนวลบินเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ใช่เพราะความแข็งแรง

แต่มีจุดหมายอย่างอื่น

"ถ้าเขาถึงดวงอาทิตย์เมื่อไหร เขาจะขอเธอแต่งงานทันที"

วันหนึ่ง

โจนาทานเริ่มบินขึ้นท้องฟ้าแต่เช้า จนบินหลุดออกนอกชั้นบรรยากาศ ไม่มีครัยรู้ว่ามีนอกชั้นบรรยากาศ  ไม่มีอากาศหายใจ ไม่มีแรงดึงดูด เป็นนกนางนวลที่บินได้สูงที่สุดเท่าที่มีเผ่าพันธุ์นกนางนวลจะบินถึง เขาไม่มีแรงกระพือปีก อากาศหายใจเริ่มน้อยลง มีแรงดึงดูดจากดวงอาทิตย์ ดูดเขาเขาไปในดวงอาทิตย์

ในขณะที่ม้าลายนำอาหาร ข้ามถนน ด้วยใจที่วางแผนไว้ว่า คืนนี้  หลังจากทานอาหารใต้แสงจันทร์ด้วยกัน เธอจะบอกรักเขา ถึงแม้เขาไปยังไม่ถึงดวงอาทิตย์ก็ตาม

เธอพยุงอาหารด้วยข้าหน้าสองข้าง และเดินด้วยขาหลังอีกสองข้าง

ระหว่างใจลอยอาหารชิ้นหนึ่งหล่นตกพื้น ม้าลายสาวเผลอก้มเก็บโดยไม่ทันระวัง รถม้าโดยสารคันหนึ่งแล่นมาอย่างเร็ว ถ้าหยุดผู้คนที่โดยสานอาจเป็นอันตราย

รถม้าคันใหญ่เบียดทับร่างม้าลายตัวน้อยแหลกเหลวตายคาที่ อาหารเปื้อนเลือดกระจายเต็มท้องถนน

จากเหตุการณ์วันนั้น ผู้คนเชื่อว่า ถ้าม้าลายมีภาชนะใส่อาหารที่ดีกว่านี้ เธอจะไม่โดนรถชน สวนตรงถนนตรงทางข้ามก็น่าจะทำเครื่องหมายอะไรเพื่อนเตือนใจรถที่ผ่านมาให้ระมัดระวัง เผื่อมีครัยทำอาหารหล่นอีก

อาหารจึงเริ่มมีภาชนะใส่ เพื่อเดินข้ามถนน และที่ถนนมีการทาสีลายขาวดำเพื่อเตือนให้ระมัดระวัง

เมื่อก่อนภาชนะ มีไว้เพื่อข้ามถนนเท่านั้น แต่ใช้แล้วสะดวกสบาย จึงใช้ได้ตลอด

จนมีถึงปัจจุบัน มีการพัฒนามาเป็นภาชนะสแตนเลส จึงได้ประทับคุณค่า ประทับตราหัวม้าลายเอาไว้เพื่อเตือนความทรงจำ ปัจจุบันมีประประทับรูปนกนางนวลหนุ่มและพ่อเฒ่าจรเข้เพิ่มขึ้นมา เพื่อยืนยันเรื่องเล่าของความรักของทั้งสอง ว่ามีอยู่จริง

 จบคร๊าบบบบบบบ.....^^

ขอขอบคุณ : หนังสือ "ปิ่นโต"

edit @ 17 May 2009 09:32:31 by นักเกรียนมอปลาย