สุดยอดนักเกรียนมอปลาย

คุณเคยจับโจรมั้ย??

รู้ป่าวว่าผมเคยจับโจรด้วย

อิจฉาหล่ะซิ  ฮ่าๆๆๆๆ

ก้อขอให้เคยกันอย่างถ้วนหน้ากันนะครับบบบบบ - -"

เหตุการณ์ที่ผมจะเล่าเป็นเห็นการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมจริงและเป็นวีรกรรมที่ไปเล่าให้ใครฟังใครก็แปลกใจ

เริ่มเรื่องกันดีกว่าครับ

คุณรู้จักร้านหนังสือซีเอ็ดบุ๊คเซนเตอร์ใช่มั้ยครับ ร้านหนังสือที่มีทั่วไปตามห้างต่างๆ ถ้าคุณเป็นคนอ่านหนังสือเป็น ชอบอ่าน หรือชอบเดินห้างก็น่าจะรู้จักกันดี

ร้านหนังสือซีเอ็ดบุ๊คเป็นร้านหนังสือที่ถือว่าได้รับความนิยมจากผู้อ่าน(ที่ยังไม่ซื้อ)มากมาย 

มันก็แล้วแต่ที่ครับ

ว่าที่ไหนจะทำเลดีกว่า มีคนมากกว่า

แต่ร้านซีเอ็ดที่ผมมีวีรกรรมคือร้านซีเอ็ดร้านหนึ่งในห้างที่ใหญ่ที่สุดในมหาสารคาม

"เสริมไทยพลาซ่า"

คนจังหวัดสารคามคงรู้จักกันดี  หากใครไม่รู้จักก็จงรู้จักไว้ว่าห้างเสริมไทยเป็นห้างที่มีอายุราว ยี่สิบปีมาแล้ว

เป็นห้างเก่าแก่ประจำเมืองสารคาม ถ้าจำไม่ผิดก็มีประมานห้าชั้นได้  มีลิฟสองตัว 

เมื่อก่อนเป็นห้างที่ไม่มีบรรใดเลื่อนเลยยยยยแต่ช่วงนี้เพิ่งจะปรับปรุงมีบรรไดเลื่อนทั้งหมด 2 ตัว แต่บรรไดเลื่อนทั้งคู่ที่มีอยู่ เสือกไม่มีบรรไดเลื่อนทางลง  มีแต่ทางขึ้นซะงั้น

สงสัยเจ้าของคนคิดว่า "ก็ขึ้นมันเหนื่อยกว่า งั้นอั๊วให้ลูกค้าเดินลงเองดีกว่าว่ะ"

บรรไดเลื่อนนี้ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญของจังหวัดมาหสารคามเลยทีเดียว เพราะเป็นบรรไดเลื่อนคู่เดียวที่จังหวัดมหาสารคามมีกัน

(ทั้งจังหวัดมีบรรไดเลื่อน 2 กะโดง)><

ในห้างเสริมไทยมีร้านหนังสือซีเอ็ดที่ถือเป็นที่นิยมชมชอบจากเล่านักอ่านที่ไม่ใช่ลูกค้าทางร้าน

คือจะไม่ซื้อหรอกครับหนังสือหน่ะ แต่กุจะอ่านเฉยๆเนี้ย มีอารัยป่าวววว??

ในร้านมีสัตว์ทุกชนิดอ่านหนังสือ  ยกเว้นแกะครับ เพราะที่แผงหนังสือเค้าเขียนว่า

"ห้ามแกะอ่าน" ฮิ๊วววววววววววววว  ฮ่าๆๆ

กวนตีนแล้วๆ

ในรานซีเอ็ดมีคนเยอะจิงๆครับ   ใครเคยสัมผัสคงเข้าใจดีว่าร้านคนเยอะๆเนี่ย คนก็ชอบเข้ากันจังงงงง

เห็นคนเยอะๆแล้วกุเข้าด้วย  เดี๋ยวไม่อินเทรนด์  

อะไรแบบนี้

เข้าไปทีต้องเบียดเสียดกับฝูงชนมากมาย จนบางคนอาจจะเบียดเสียดกันจนมีได้กันไปเลย   ^^

วันเกิดเหตุผมก็ไปเดินห้างเนี่ยแหละครับ  ห้างที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเนี่ยแหละครับ

และแวะเข้าไปอ่านหนังสือในซีเอ็ดโดยที่ไม่ได้คิดเลยว่าจะซื้อเหมือนหลายๆคนแหละครับ

ผมก็เข้าไปวนเวียน เบียดเสียด กับผูงชนในซีเอ็ด(แต่ยังไม่ได้กับใครนะ)

แล้วก็วนมาที่แผงแมกกาซีน ซึ่งเป็นแผงที่ห้ามแกะอ่านนั้นแหละ

ผมก็ดูๆไปอย่างเพลิดเพลิน ผมก็รู้สึกอะไรที่มันแปลกๆเหมือนกันมีผู้ใหญ่มาเล่นตำรวจจับโจรกันเหมือนเด็กในร้านซีเอ็ด

พนักงานชุดเหลืองทั้งหลาย(ไม่ใช่พันธมิตรนะ  มันเป็นแบบฟอร์มของเค้า) ก็วิ่งจากเค้าเตอร์ไปหลังร้าน ทำให้ลูกค้าลูกขายตกใจกันไปตามๆกันว่าเวลางานทำไมมาเล่นตำรวจจับโจรกัน

ตอนนั้น ผมคิดว่าต้องมีอะไรผิดปกติแน่  "มอบดีมั้ยเรา"

ผมคิดในใจในขณะนั้น แต่ก็คิดว่าคนอื่นไม่เห็นมอบ

"กูไม่มอบดีกว่า"

และมันก็ไม่ต้องมอบจิงๆแหละครับ

ชั่ววินาทีนั้นพี่พนักงานคนหนึ่งก็วิ่งกลับมาที่หน้าร้านแล้วปิดหน้าถังหน้าร้านลง

ขังลูกค้าทั้งหมดเอาไว้ในร้านซีเอ้ดนี้เลย

"เอาหล่ะ พนักงานจะจับกุเรียกค่าไถ่รึป่าววะ ซวยแล้วซิ"

แต่เรื่องก็ไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่ผมคิดเสมอ

หลังจากที่พนักงานหลายคนเข้าไปหลังร้านได้ไม่นานก็กลับมากับชายแก่ร่างใหญ่คนหนึ่งในลักษณะที่ล๊อคแขนชายแก่ๆคนนั้นไว้

ผมก็ยังไม่เข้าใจเหตุการณ์  จนมีพี่พนักงานคนหนึ่งพูดว่า

"โทรเรียก รปภ เร็ว หรือแจ้งตำรวจก็ได้"

ตอนนั้นผมกับลุกค้าหลายๆคนก็ออกจากร้านไม่ได้อย่างใจเพราะถูกขังไว้ในร้าน

พี่เค้าเลยบอกว่าแกเป็นขโมย ซึ่งตอนนั้นท่าทางของชายแก่ก็ดูจะขัดขืนแต่ไม่ได้ใช้กำลังมากมาย เพราะพนักงานก็มีแต่คนหนุ่มๆสาวๆ

ผมเลยรู้ว่าแกเป็นขโมย พี่พนักงานก็บอกให้คนช่วยจับ

ก็ไม่มีใครช่วยพนักงานเลยเพราะกลัวอันตราย

แต่ผมหน่ะซิ  ดันไปอยู่บริเวณที่ใกล้ที่สุดที่เกิดเหตุการณ์

ผมตอนนั้นก็มีจิตวิญญาณของพลเมืองที่ดีโดยไม่คิดว่าลุงแกจะมีมีดมีปืนอะไรมั้ย

ผมก็โอบแกไว้เลยครับ  ไม่ให้แกขยับ เป็นลักษณะเหมือนกำลังกอดโอ่งมังกรที่ดูนุ่มนิ่ม เพราะเป็นลุงแก่รูปร่างอวบ

"ลุงแกก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหนิ" ผมคิดในใจ

แล้วพี่พนักงงานก็จับลุงแก ถอดเสื้อถอดผ้า จนเห็นทุกสิ่งทุกอย่างงงงงงงงงงงงงงงง><

หนังสือครับ   หนังสือล้วงลงมาจากร่างของแก่ราวยี่สิบเล่ม

"ขโมยจิงๆด้วยแฮะ"  หลังจากถูกจับคาหนังคาเขา ผมก็ชวยแกแต่งตัว

แล้วกุจะไปช่วยเค้าทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย

ผมเห็นว่าลุงแกไม่ค่อยเต็มเท่าไรนักเลยช่วยแกครับ

เหล่าพนักงานก็คอยแต่เรียก รปภ บ้างก็โทรไปแจ้งตำรวจ

ปล่อยให้ผมคอยคุมลุงแก

หลังจากที่ลุงแกสงบผมก็เห็นมาดูที่ของกลาง 

แต่ของกลางที่ลุงแกขโมย ราวยี่สิบเล่มนั้น

ส่วนมากเป็นหนังสือเด็ก

ผมก็คิดในใจว่า

ผมจะซื้อให้ลุงแกดีมั้ย

มึงไม่คิดเล๊ยยยยยยยยยยยยย   ว่าในเป๋าตังตัวเองมีเงินอยู่ไม่ถึงสองร้อย

ฮ่าๆๆๆๆ

 เหมือนลุงแกจะขโมยไปให้หลานๆของแก

แต่แกไม่มีกะตังมั้ง  ผมคิดในแง่ดี

แต่พี่พนักงานหน่ะซิ

จะเอาแกเข้าคุกให้ได้เลยย

ผมเอาเรื่องไปเล่าให้ใครฟัง ก็มีแต่คนว่า ไม่กลัวเค้ามีอาวุธหรือไง

ผมก็ตอบว่ากลัวดิ

กลัวสุดๆ

แต่ตอนนั้นคิดว่าเราเป็นพะเอกหนังแอคชั่นแล้วกัน

ฮ่าๆๆๆๆๆ^^